Het was de Griekse geneesheer Hippocrates die al begreep dat gezondheid en lichamelijke weerstand in de buik begon. Veel onderzoeken wijzen op een toename van problemen in de darmen. Veel mensen kampen met darmstoornissen of een verstoorde darmflora. Onze voeding is ook de afgelopen decennia veranderd, zodat ons eten meer suikers en additieven bevat. In onze buik dragen we zo’n honderd-biljoen micro-organismen mee. Het zijn zeer uiteenlopende typen die ervoor zorgen dat alles in balans wordt gehouden; van de vertering tot de stofwisseling. Wanneer er een disbalans ontstaat, komen er klachten en ziekten.

Kleine organismen
Een manier om deze disbalans natuurlijk te herstellen is het nemen van probiotica. Probiotica heeft een positief effect op de gezondheid, doordat het levende organismen bevat die het evenwicht van de darmflora herstellen. Zo zijn de darmen beschermd tegen virussen, infecties, toxines en bacteriën. Zodoende herstelt het de weerstand.

Levende voedingsmiddelen
Probiotica bevat micro-organismen als melkzuurbacteriën en bifido-bacteriën. Het zijn levende gisten en bacteriën. Dat ze levend zijn is wellicht een vreemd idee, maar de bacteriën in onze buik zijn ook levend. Ons hele lichaam is opgebouwd uit levende cellen. De nuttige probiotica-bacteriën ondersteunen een gezonde darmvoering en helpen bij de afbraak van toxines. Het helpt dus in het opbouwen van een gezond immuunsysteem.

Vage klachten
Een meerderheid van de bevolking loopt rond met vage klachten. Vermoeidheid, diarree, rommelige darmen, misselijkheid; vaak ligt de basis van deze klachten in de buik. Door een disbalans kunnen er allerlei symptomen ontstaan die je belemmeren in het dagelijks leven. Een stoornis in het spijsverkeringskanaal, emotionele stress, slaapgebrek, gebruik van antibiotica, slechte voeding, omgevingsfactoren; er zijn veel redenen waarom je darmen in disbalans kunnen raken.

Probiotica is niets nieuws
Bij de geboorte neemt ieder mens via het geboortekanaal bacteriën mee van de ouders. Dit zijn slechte en goede bacteriën, die de darmflora perfect in balans houden. Probiotica levert de ondersteuning wanneer die balans is verschoven. Tegenwoordig is het supplement probiotica te verkrijgen in poedervorm, of als capsule. Gespecialiseerde merken als Orthiflor hebben jarenlange ervaring en kennis rondom micro-organismen. Zodoende hebben zij een zeer breed aanbod dat specifiek de darmflora kan ondersteunen. Yolac is een merk dat probiotica-poeder aanbiedt voor een herstel van gezondheid. Ook Ortholon en Orthomed behoren zijn betrouwbare merken waarmee de darmflora in evenwicht gebracht kan worden. Het gebruik van het probiotica-supplement:

– verbetert de gezondheid op effectieve wijze
– herstelt de darmflora
– versterkt het immuunsysteem, waardoor virussen en ziekteverwekkers worden tegengegaan
– ondersteunt het lichaam in het afvoeren van toxines
– bevordert de vitaliteit

 

Wanneer in onze lichaam antilichamen worden geproduceerd die de werking van de schildklier versnellen, spreekt men dan van de ziekte van Graves. De schildklier bevindt zich aan de voorkant van de hals. Deze maakt hormonen zoals T4 en T3. Deze hormonen worden met het bloed naar de weefsels gebracht. De hoeveelheid productie van schildklierhormoon hangt natuurlijk af van de schildklier en hypofyse. Deze laatste regelt mee de productie van de hormonen. De hypofyse is een orgaan in onze hersenen. De schildklierhormoon heeft grote invloed op de stofwisseling en hartritme in de lichaam.

Symptomen van de Ziekte van Graves

Er zijn veel voorkomende klachten bij de ziekte van Graves. De patiënt zal snelle hartkloppingen krijgen. Je kan wat gewicht verliezen gedurende deze periode. In loop van tijd kan je heel vermoeid raken. Je lichaam zal veel meer zweten dan gewoonlijk. Je zult ook last hebben van diarree. Andere klachten kunnen tevoorschijn komen als oog pijn. De ogen kunnen ontstoken raken. Ze zullen rood van kleur worden. Je kan ook tranen krijgen. De ogen kunnen zelfs uitpuilen. Aan de hand van deze klachten zal men een diagnose vaststellen. Indien nodig zal men ook een bloedonderzoek doen.

Ziekte van Graves en zwangerschap

De ziekte van Graves speelt ook een grote rol tijdens de zwangerschap. Deze is namelijk verantwoordelijk voor een goede hersensontwikkeling van een pas geborene. De ziekte treft veel mensen aan, vooral vrouwen met middelbare leeftijd. Heb je last van de ziekte van Graves (of andere schildklier problemen) en wil je graag zwanger worden? Bespreek dit dan tijdig met je huisarts. Zij kunnen meer vertellen hierover en advies geven. Omdat de ziekte van Graves ook direct na of tijdens de zwangerschap opnieuw kunnen optreden is het verstandig om te denken aan het regelen van kraamzorg. Op die manier liggen in de eerste weken niet gelijk alle verantwoordelijkheden bij jou terwijl je erg last van Graves hebt.

Behandeling van de Ziekte van Graves

Er zijn tegenwoordig medicaties die als behandeling voor de ziekte van Graves worden voorgeschreven. Deze zorgen ervoor dat de aanmaak van schildklierhormoon onder controle wordt gehouden. Soms kunnen deze medicaties wat bijwerking geven zoals huiduitslag. De behandeling zal enige tijd duren. Na de behandeling zal men terug een onderzoek moeten verrichten om het effect van de behandeling te zien. De medicaties hebben in het algemeen een vrij goede impact op de ziekte van Graves. De helft van de patiënten kan genezen worden na inname van medicijnen. Het is heel belangrijk om de raad van je arts te volgen.

 

Vormen van Macula Degeneratie
Macula degeneratie wordt gediagnosticeerd als droog (niet-neovasculaire) of als natte (neovasculaire) ziekte. Neovasculair verwijst naar de groei van nieuwe bloedvaten in een gebied rond de macula waar ze niet horen te zitten. Macula degeneratie kan ook een gevoel van branderige ogen geven.

De droge vorm komt vaker voor dan de natte vorm, bij ongeveer 85 tot 90 procent van de MD-patiënten wordt droge MD gediagnosticeerd. De natte vorm van de ziekte leidt meestal tot ernstig gezichtsverlies. Droge Macula Degeneratie (niet-neovasculaire) kan in een vroeg stadium resulteren in versnelling van het verouderingsproces en verdunning van de macula weefsels. Deze zetten pigment af in de macula of een combinatie van beide processen.
De centrale visie wordt het meest beïnvloed door maculaire degeneratie.
Macula degeneratie treft vooral het centrale zicht stelsel waardoor er “blinde vlekken” ontstaan als een persoon rechtdoor kijkt.
Droge maculadegeneratie is gediagnosticeerd als er geelachtige vlekken zich beginnen te verzamelen in en rond de macula. Men gaat ervan uit dat deze plekken zijn waar vuil uit verslechterende weefsel zich ophoopt.

Geleidelijk verlies  van het centrale zicht stelsel kan optreden bij droge macula degeneratie, maar is meestal lang niet zo ernstig als natte MD symptomen. Echter, droge MD ontstaat door middel van een periode van jaren en kan zich langzaam ontwikkelen tot geografische atrofie (GA). GA is een geleidelijke afbraak van retinale cellen die ook ernstig gezichtsverlies veroorzaken. Oogartsen raden ook aan dat droge MD-patiënten een zonnebril dragen met UV-bescherming tegen potentieel schadelijke effecten van de zon. Een zonnebril kan de klachten in sommige gevallen ook verlichten.

 

Droogijs. In de medische wereld wordt er veel gebruik van gemaakt, bijvoorbeeld bij het transporteren van organen. Maar waarom? En wat maakt droogijs zo geschikt in de medische en farmaceutische industrie?

Droogijs: de eigenschappen

Als je er voor het eerst van hoort klinkt het erg onwaarschijnlijk: droogijs. Toch is het echt droog ijs zoals de benaming al doet vermoeden. Het ijs wordt namelijk gemaakt van koolstofdioxide, in plaats van water… De koolstofdioxide wordt na expansie onder hoge druk samengeperst. We spreken van droogijs omdat het koolstofdioxide vanuit die vaste fase direct overgaat naar de de gasfase. Het gas wat dan gevormd wordt, is hetzelfde gas als bijvoorbeeld de prik/bubbels in frisdranken.

Droogijs is gifvrij, inert, onontbrandbaar, kleurloos, smaakloos, reukloos, bacteriostatisch, schimmeldodend en vrij van reststof. Het laat zich dan ook perfect gebruiken voor onder andere koelen en vriezen. Droogijs heeft een temperatuur van gemiddeld -79 en smelt (nouja, in termen van droogijs noem je het ‘sublimeren’) langzaam. Meer over droogijs.

Droogijs bij orgaantransport

In de medische wereld (ziekenhuizen, klinieken, enzovoorts) en in de biologie wordt veel en dankbaar gebruik gemaakt van droogijs als koelmiddel. Zo worden onder andere bloedplasma, menselijke botten en organen (beschikbaar voor transplantatie of onderzoek) en microscopische preparaten vervoerd en getransporteerd onder koeling van droogijs. Hetzelfde geldt in de farmaceutische industrie voor het transporteren van temperatuurgevoelige medicijnen, onderzoekspreparaten en vloeistoffen.

Kortom: naast voeding en dranken laten ook medische en farmaceutische producten zich gemakkelijk, veilig en goed koelen voor dankzij droogijs.

 

We hebben er allemaal wel eens last van, darmproblemen. We hebben iets verkeerds gegeten of hebben griep en krijgen last van diarree. Ook komt het voor dat de boel verstopt zit en dan spreken we van obstipatie. Er zijn in talloze middelen en drankjes op de markt waarbij gepretendeerd wordt dat ze uitstekend zijn voor onze stoelgang en onze darmflora, maar in eerste instantie zorgt een gezond eetpatroon er voor dat de kans op darmproblemen zo klein mogelijk is.

Darmonderzoek laten uitvoeren

Als de darmklachten langere tijd aanhouden is het raadzaam om de oorzaak van de darmklachten te achterhalen. Op advies van uw huisarts of een specialist kunt u een darmonderzoek laten uitvoeren (coloscopie). De huisarts zal u in dat geval doorverwijzen naar de specialist die vervolgens een uitgebreid darmonderzoek kan uitvoeren om de oorzaak van de darmklachten te achterhalen en vast te stellen van of er sprake is van een chronische darmaandoening. Met behulp van een flexibele slang, de coloscoop kan bijvoorbeeld de binnenkant van de dikke darm worden bekeken en onderzocht.

Verloop onderzoek van de darmen

De specialist die het darmonderzoek gaat uitvoeren zal u van tevoren uitgebreid informeren over het verloop van het onderzoek zodat u precies weet waar u aan toe bent en wat er gaat gebeuren. Een dergelijk voorbereidend gesprek duurt gemiddeld tussen de vijftien en dertig minuten. Tijdens het darmonderzoek wordt er door de arts een coloscoop (flexibele slang) in de anus gebracht waarbij vervolgens de darmwand uitgebreid wordt onderzocht. Als de specialist poliepen aantreft in de darmen, dan is het mogelijk deze te verwijderen tijdens de inspectie. Om de binnenkant van de darm en de darmwand beter zichtbaar te maken wordt er lucht in de darmen geblazen, wat niet pijnlijk is maar wel een naar gevoel kan geven. Als het onderzoek achter de rug is, krijgt u de gelegenheid om even bij te slapen of te ontspannen.